ประชาธิปไตย/2010-0427

เช้าวันที่ 27เมษายน2553

มันคงจะเป็นเช้าวันธรรมดาที่ผมจะต้องนั่งรถไฟไปทานข้าวกับแฟนแถวๆ ที่ทำงาน แต่เช้านี้ต่างจากวันอื่นๆ หลายๆ วัน เพราะรถไฟ้า BTS ปิดโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่คงเกี่ยวกับม็อบเสื้อแดงที่ทำความเดือดร้อนให้กับผมเป็นครั้งที่สอง ยังไม่นับไปถึงชาวบ้านตาดำๆ ที่ทำมาหากินแถวๆ สีลม และแม่ค้าที่เสียชีวิตไป โดยไม่มีใครออกมารับผิดชอบ น่าเสียดายที่บ้านเมืองเราที่ถือเป็นเมืองแห่งพุทธศาสนาที่ชาวต่างชาติมองเข้ามาจะเห็นแต่ความร่มเย็น ได้ตกเป็นทาสทุนนิยมไปเสียแล้ว ประเทศไทยเป็นประเทศที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ มีความอุดมสมบูรณ์ เศรษฐกิจหลักสมัยก่อนกาลนานมา ก็เกี่ยวกับการเพราะปลูกส่งออกอาหารอันดับต้นๆ ของโลก แต่แล้วความเห็นแก่ตัวของพวกที่เรียกตัวเองว่าผู้บริหารประเทศบางคน ก็นำพาประเทศของเรามุ่งหน้าไปผิดที่ผิดทาง เราเคยมีข้าวในนา เคยมีปลาในน้ำ แผ่นดินทองที่เราเคยมีตอนนี้ถูกเปลี่ยนเป็นโรงงานอุตสาหกรรม เป็นคอนกรีต เป็นความเจริญทางวัตถุ หาใช่ความเจริญทางจิตใจไม่ เคยมีคนเล่าเรื่องตลกท่ฟังแล้วขำไม่ออกว่า ตอนพระเจ้าสร้างโลกท่านได้สร้างประเทศไทยเป็นที่สุดท้าย ทำให้สิ่งที่เหลือจากการสร้างโลก มารวมอยู่ที่ประเทศไทย แต่ทำไงดี ท่านต้องสร้างให้โลกสมดุลกัน พระเจ้าได้ครุ่งคิดอยู่นาน และแล้วท่านก็ตัดสินใจได้ว่า ควรจะหาอะไรมาถ่วมสมดุลดี เพราะหากปล่อยไว้แบบนี้แล้วประเทศไทยคงจะได้เปรียบคนอื่น ว่าแล้วท่านก็เอาคนไทยใส่เข้าไป.. เป็นเรื่องเล่าที่ฟังดูเหมือนจะตลกใช่ไหม แต่เปล่าเลย นิทานเรื่องนี้สะท้อนความเป็นคนไทยได้อย่างเจ็บปวดไม่น้อยเลยทีเดียว

7.30น. ผมตัดสินใจนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ที่ไม่ทราบว่ายางแบนหรือดุมล้อหลวม เพราะล้อหลังส่ายไปมาหวาดกลัวยิ่ง เพราะผมมีประวัติเคยกลิ้งมาแล้วกับพี่มอเตอร์ไซค์รับจ้างที่ส่วนใหญ่คิดว่ากำลังขับจรวดกันอยู่ครั้งหนึ่ง โชคดีที่ครานั้นแค่ปากแตกเท่านั้น ไม่สูญเสียอวัยวะอะไรไป เฮ้อ โชคดีจริงๆ

จากสถานีรถไฟฟ้าสีลมไปสถานีสุรศักดิ์ ปกติรถไฟฟ้า 20บาท แต่พี่วิน ซัดผมเข้าไป 60 จุกแทบแย่เลยทีเดียว โอเคย์ความผิดกรูเองที่ไม่ถามราคาพี่ก่อน จำใส่หัวเลยคราวหน้าถามราคาก่อนนั่ง อ้อ เป็นไปได้ต้องถามว่ามีประกันคนซ้อนด้วยรึป่าวด้วยนะ.. นี่หรือเมืองพุทธ

9.00น. นั่งพี่วินกลับออฟฟิศซัดกรูไปอีก 50บาท เอาเข้าไป ปกตินั่งแค่ 40 เอาว่ะ ถือว่าทำบุญละกัน สาธุ ขออย่าให้กรูเจอมรึงอีกเลยนะพี่วิน.

9.15น. เปิดวิทยุฟังเลยเข้าใจ ว่าที่รถไฟมันปิดเพราะพวกประท้วงเสื้อแดงเอายางรถขึ้นไปขวางรางรถไฟ ขู่จะเผารถไฟฟ้า BTS นับเป็นการกระทำที่ดูกล้าหาญชาญชัยมากๆ น่าตบรางวัลให้งามๆ สักสามสี่ฉาด และกล่าวคำขอบคุณอย่างใหญ่หลวงที่ทำให้ชาว กทม. มีเรื่องตื่นเต้นแก้เบื่อกันระหว่างการไปทำงานธรรมดาอันแสนน่าเบื่อหน่าย และช่วยทำให้กูมีค่าใช้จ่ายเพิ่ม เหมือนสองวันก่อนที่แทนที่จะได้นั่ง(จริงๆ แล้วยืน) รถไฟฟ้าใต้ดินไปทำงาน โอวส์ วันนั้นกูต้องนั่งแท๊กซี่ซึ่ง ค่าเดินทางจากรัชดาไปสามย่านแม่งร้อยกว่าบาท ดีใจครับ ที่ได้นั่งแท๊กซี่แต่เช้าตรู่ไปทำงาน แทนที่จะยืนไปทำงาน เอ่อ.. กูขอบคุณพวกมึงมากๆเลยนะครับ ว่างๆ ไม่มีไรทำก็แวะๆ กันเข้ามาประท้วงกันบ่อยนะครับ ประท้วงกันเข้าไป ประท้วงบ่อยๆ ไม่มีไรทำก็มาประท้วงกัน กูนึกในใจอีกหน่อยคงไม่เสื้อใส่ไปทำงาน เพราะจะใส่เสื้อสีอะไรก็ออกจากบ้านไม่ได้ เดี๋ยวแม่งตีกูตายระหว่างทาง ระหว่างพิมพ์ได้ยินเพื่อนพูดขึ้นมา(แม่งเอ้ยยย.. แล้วพวกมึงจะห้ามเด็กอาชีวะตีกันทำห่าอะไรวะ เพราะผู้ใหญ่อย่างพวกมึงยังตีกันให้เด็กดูเลย. ฮ่วย)