Civilication :20141030
30 October 2014
สมัยที่อยู่โคราชผมไม่เคยคิดว่าวันนึงจะต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในหมานครแห่งนี้ได้เลย ครั้งหนึ่งผมเคยเปรยกับแม่ระหว่างที่เข้ามาเที่ยว กทม. ว่า "ต่อให้จ้างล้านนึงก็ไม่มาอยู่ กทม. แน่ๆ" ซึ่งแน่นอน ผมกลืนน้ำลายตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว วันนี้ผมนั่งอยู่บนโต๊ะ ภายในออฟฟิศ ที่ตั้งอยู่ใจกลางมหานคร ที่แสนจะวุ่นวายแห่งนี้
- เวลาสิบปีที่ล่วงเลยไปมันไวเหมือนในละครจริงๆ ผมยังจำวันที่แบกกระเป๋าออกจากบ้านเข้ามาเรียนที่มหาลัยเอกชนใน กทม ได้ไม่ลืม วันนั้นมีกระเป๋าเสื้อผ้าหนึ่งใบ กับใจที่คิดสนุกว่าจะได้ใช้ชีวิตเป็นตัวของตัวเองเพราะได้ออกมาอยู่นอกบ้าน ใจก็คิดถึงบ้านและความเป็นอยู่ของบรรยากาศต่างจังหวัดบ้างแต่เพียงเล็กน้อย เหตุจากบรรยากาศคึกคักยากค่ำคืนที่เราหาไม่ได้ตามต่างจังหวัด เวลาสองสามทุ่มที่ กทม. เหมือนกับว่าเมืองแห่งนี้ไม่เคยหลับไหล ณ เวลานั้นมันทำให้เด็กต่างจังหวัดอย่างผมรู้สึกมีชีวิตชีวามากกว่าเดิมอีกมากมาย
- หลังจากเรียนจบมาก็เริ่มหางาน
- เริ่มหางานใหม่และทำงานสองที่จนตัวเป็นเกลียว
- เจอสาวที่ถูกใจ แต่เป็นความรักที่ไม่มีอยู่จริง
- กลับมาเริ่มต้นใหม่ในที่ทำงานเดิม
- เสี่ยงที่จะกระโดดออกมาจากเส้นทางที่ปลอดภัยอีกครั้ง ด้วยอาวุธใหม่ที่ยังใช้ไม่ค่อยจะเป็น
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น