เรื่องเล่ากับการเขียนแบบันได
ผมทำงานเขียนแบบสถาปัตยกรรมมาสิบกว่าปีแปลกใจว่าทำไมบันไดเราต้องเขียนขึ้นหรือลงด้วยทั้งๆที่บันไดมันควรจะขึ้นตลอดพูดแบบนี้หลายคนคงงงกับความคิดของผมแต่ผมกล่าวถึงประสพการณ์จริงๆที่มาจากการทำงาน
บ่อยครั้งหรือแทบจะทุกครั้งที่ไปประชุมกันไม่ว่าจะเป็นเจ้าของอาคารผู้รับเหมาหรือผู้ที่เกี่ยวข้องกับแบบทั้งหลายที่จะใช้สมองซีกซ้ายมากกว่าปรกติในการนั่งไล่ว่าบันได้ที่เขียนว่าขึ้นมาจากชั้นสองและบันไดที่ลงไปชั้นสองมัลักษณะแตกต่างกันอย่างไรกรณีนี้โดยเฉพาะบันไดเลื่อน. บางครั้งโดยเฉพาะบันไดเลื่อนเราต้องเอาแบบมากางและใช้ปากกว่าดินสอที่มีอยู่มานั่งตั้งสโลปหรือทิศทางที่บันไดเลื่อนเป็นในลักษณะกายภาพ ซุ่งดูวุ่นวายพอสมควร เหตุเพราะเราไปสนใจลักษณะการใช้งานของบันได้เลื่อนมากกว่าทั้งๆที่ในแบบสถาปัตบกรรมน่าจะแสดงถึงลักษณะทางกายภาพมากกว่าที่จะสนใจว่าบันไดตัวนี้คนใช้งานจะเดินขึ้นหรือเดินลงไปไหนคำถามง่ายๆก็เช่นบันไดเลื่อที่เขียนว่าขึ้นมาจากชั้นสองหมายความว่าถ้าวันไหนที่เราจะใช้บันไดตัวนี้ลงไปที่ชั้นสองเราต้องคอยมาเปลี่ยนคำอธิบายอันแสนจะสับสนนี้และนั่งไล่แบบใหม่ทั้งแปลนอีกครั้ง
คำแนะนำ: แล้วทำไมคุณไม่ใช้สัญลักษณ์ให้เป็นประโยชน์อย่างเช่นใช้ลูกศรชี้ไปเลยว่าบันไดเลื่อนลาดชันไปทางไหน เหมือนกับที่เราเขียนทางลาดว่าลาดเอียงไปทางไหน.
ผมเข้าใจว่าหลายท่านคงเคยชินกับบันไดที่เขียนว่าขึ้นไปไหนลงไปไหนมากกว่า. แต่หากลองปรับทัศนคติที่มีกับความเคยชินประเภทนี้. คุณอาจจะพบว่ามีวิธีทำงานที่ไม่จำเป็นต้องให้ยุ่งยากอีกหลากหลายวิธี. ลองดูนะครับผมว่ามะนไม่ยากและสับสนน้อยกว่าที่ท่านกำลังทำกันอยู่ทุกวันนี้
Art S.
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น